Hayatta herşeyin bir zamanı var, zamanı gelince de yaşamak gerekiyor.Yeni bir dönem , yeni bir hayat yeni bir nefes demek. Bugüne kadar kendimiz için yaşadığımız günlerden daha ilerde, farklı bir hayatı da yaşamak , öğrenmek demek. Şimdiye kadar hiç bilmediğim yeni bir dönemle tanışmaya az zaman kaldı.
Güzel bir haber. Uzun zamandır bitirmeye çalışıyordum, kısmet bu güne imiş. Dersler bitti, üzerine proje ve derken yüksek lisans tezi. Tez uzun bir süreç , gece gündüz uğraşmak gerekiyor. Tam bitti derken hocanın istekleri doğrultusunda yeniden yazmak gerekli. Yazmak, araştırmak, kaynakça bulmak, dipnotları yerleştirmek derken, vakit tamam. Tez savunması zamanı geldi, karşımda 3 profesör. Biri hukuk, biri yönetim bilimleri, diğeri işletme hocası. Ne anlattım, nasıl anlattım bilmiyorum ama, hayırlı olsun dediler! Savunduğum tezin dipnot ve kaynakça kısmını gözden geçirerek teslim etmem gerekiyor. Bunu başardığıma inanamıyorum! Efendim, darısı başınıza! Daha iyi, daha güzel tezler sizin olsun :-)
kendime nice sağlıklı, huzurlu, mutlu günler diliyorum :-)
Arada biz torunlar onda kalırdık, sobalı evde yapılan herşey farklı olurdu. Çarşı pazar gezmesi olurdu, benim anneannem gezmeyi de çok severdi . Ulus
civarında gezerdik, Hacı Bekirden lokum alır, Akman pastanesinde pasta yer ve mutlaka Anafartalar çarşısına giderdik. O çarşıda Yürüyen Merdivenler vardı, anneannemin elinden tutar, yürüyen merdivenlerden iner çıkar, mağazalara girer çıkardık. Ben büyüdüm ve anneannem de yok artık . Ulus semti benim için eski Ankara oldu. Anafartalar çarşısını ise , en azından eskiden gezdiğimiz bir yer olarak hatırlamak istiyorum.
Bugün sevgili kardeşimin doğumgünü ! nice sağlıklı, huzurlu, güzel yıllara inşallah! 
Herkesin eski arkadaşları vardır di mi, ya çocukluktan ya ilkokuldan ya da kapı komşusu. Defne'nin sayfasını okurken, benim de aklıma arkadaşlarım düştü. En eskileri Oya ve Bilge'dir herhalde. O zamanlar Ayrancı'da, Hoşdere Caddesine yakın biryerlere taşınmıştık. Ben ve kardeşim yeni apartman komşularımızla tanıştık, bana bakan iki küçük kızı ilk o zaman gördüm işte. Oya ile halen aynı şehirdeyiz ,görüşürüz, en azından haftasonlarına birşeyler yapmak için. Bir diğeri ise sevgili Özlem. Onun yurtdışına taşınmasından bu yana artık yılda bir veya iki görüşebiliyoruz. Onu ilk gördüğüm zaman ise o zaman çalıştığımız Türk Traktör fabrikası idi. Yıllar geçti, ordan ayrıldık, farklı şirketlere geçtik, farklı şehirlere, sonra da farklı ülkelere. Olsun, sağlık olsun, biz yine görüşebiliyoruz. Ve tabii ki Yeşim.
Hem iyi günümde hem de kötü günümde devamlı yanımda olan Yeşim. Ona buradan herşey için teşekkür ediyorum, iyi ki varsın! Anlıyorum ki, herkesin hayatında gelen geçenler var, bir de kalıcı olanlar. Birlikte birşeyler yapabilmek güzel , hayat güzel :-)
